Mannen...

06-01-2017

Dit stukje heb ik, inmiddels ook alweer enkele jaren geleden, ooit eens geschreven en bewaard. Toen bestond hyves nog en heb ik het gepubliceerd op hyves...


Mannen... 

Soms zou je echt denken dat ze van een compleet andere planeet komen en soms denk ik dat ook wel eens bij de mijne.
Op en top natuurmens, dat is op zich het probleem niet en dat siert hem ook wel, maar het nadeel is dat als hij buiten is dat hij de tijd compleet vergeet en nu is tijd en op tijd zijn al niet zijn sterkste punt.
Ik kan me daar wel is over opvreten.

Ging ik vroeger nog vol de discussie aan; tegenwoordig niet zo heel erg meer, dan gaat hij maar mee in (vieze)werkkleding ofzo.
Afgelopen maandag was zo'n 'drafdag'. Werken, nog een afspraak rond etenstijd en om 19.00 uur moet ik met badpak en kleding klaar staan bij de zwemles.
Onderweg naar huis vanaf ons werk vindt hij het wel een goed idee dat ik van te voren, dus dan praat ik al over 17.30 uur, het eten alvast op de houtkachel te zetten. 

Eerst schiet ik in de verdediging en vraag ik of 'ie wel helemaal lekker is; maar het lukt. Fiets nog even gauw achterop de auto en vervolgens stappen we in de auto naar onze afspraak waar we om 18.00 uur arriveren en dan heb je het... Mannen onder elkaar... Nee, dan zeggen ze wel is wat van vrouwen die kunnen kletsen, maar die kerels kunnen ook ouwehoeren!
Ik zit erbij, opgeprikt en op m'n kont kun je een ei gaar koken, maar zeg niets... Ik heb van te voren gemeld dat ik om 19.00 uur zwemles heb waarna hij antwoordde dat het wel goed zou komen en ik niet zo moeilijk moet doen.
Okee, okee, ik wist niet dat je boos werd, schat...
Mijn tenen voel ik ondertussen krommen in mijn schoenen. Ben ik blij dat ik me voor die tijd nog even gauw in mijn badpak gehesen heb, hoef ik dat in ieder geval niet meer te doen.
Ze ouwehoeren een end heen over boekhouders en belastingaanslagen en mijn partner blijft maar inhaken op allerlei zaken.
Hèhè, eindelijk we kunnen gaan. Ik ga naar de auto. Mijn partner start de auto; op naar het zwembad. Het is inmiddels 18.45 uur.
Ik vrees dat we dat niet gaan redden, maar hij is nog steeds van mening dat het wel goed gaat komen. Als ik om 19.00 uur ergens moet zijn en ik stap om 19.00 uur in de auto dan komt het toch goed???
Tot overmaat van ramp moeten we ook nog omrijden omdat de weg naar het zwembad opgebroken is.
Eindelijk zijn we daar. Gauw de parkeerplaats op, fiets van de auto en op slot zetten en ik sjees met een stuk opgedraaide spanning naar binnen.
Laat gauw mijn pasje zien en ja, daar heb je dat gezeik al.
De vorige ploeg is klaar en heeft nu alle hokjes bezet, logisch.
Ben toch weer blij dat ik mijn badpak al aan heb, sta ik tenminste niet te grabbel voor Jan, Piet en Klaas in mijn blote niksie...
Voor de kluisjes trek ik gauw mijn kleren uit en mijn zwemkleding er overheen. Haast, haast, haast... in de haast trek ik de gesp van mijn waterschoen eraf. Tja, daar kan ik nu ook niets meer aan veranderen.
Om 19.05 uur meld ik me hijgend bij mijn zwemlerares. Ik vertel dat ik mijn gesp van mijn waterschoen eraf getrokken heb en zijn we het eens dat ik dan maar even met één schoen moet zwemmen.
Ik spring in het water, doe wat er van me verwacht wordt en daarna mag ik de kleding uittrekken. Ja, gulp van mijn broek heeft ook al die tijd open gestaan...
De les is gauw voorbij en gaan nog even met z'n allen in het bubbelbad zitten. Daarna ga ik eruit, grabbel die natte zwemkleding bij elkaar, spoel me af en gauw aankleden.
Kluisje open, spullen in het hokje en... waar is mijn handdoek???
Ow, die ligt nog bij het zwembad zelf. Op een draf ga ik weer terug; ik ga niet nog een keer al mijn spullen terug in het kluisje doen en dan m'n handdoek halen. Nee, ik laat het hokje gewoon open.
Gris de handdoek en ga weer terug.
Als ik weer aangekleed ben prop ik mijn spullen bij buitenkomst in de fietstassen en sjees ik naar huis. Ca. 20 minuten fietsen.
Als ik om 20.30 uur thuis kom is het eten klaar.
Mijn partner heeft eten gekookt op de houtkachel, maar heeft wel even de houtkachel flink achter de broek aan gezeten want... ja, meneer was de tijd vergeten en weet dat als ik zwemmen ben hij eten moet koken.
Enfin, het eten is klaar en in huis is het 28 graden!
Schep mijn bord vol en ga zitten. Ik heb best trek en voel al etend de zweetdruppels langs mijn wangen naar beneden rollen en ze groeien op mijn bovenlip...
Ut kump wèl goed, schatje... hijg, puf, zweet