Auto's

11-01-2017

Auto's... voor de één een statussymbool, voor de ander een stuk blik dat je van A naar B brengt.

Mijn man is gek op oldtimers omdat je daar nog zo lekker zelf aan kunt sleutelen. Maar soms maakt het lot het zo dat je soms anders genoodzaakt bent of omdat het praktischer is. Nadat ik diverse malen met onze young-oldtimer planten ben wezen halen bij de leverancier kreeg mijn man daar toch wel wat hartzeer van. Zijn geliefde young-oldtimer waar hij zoveel sleuteluurtjes in heeft zitten. Toch maar iets anders bedenken. Gezien het feit dat we een zelfstandige zijn en ik ook regelmatig zakelijk op pad ben met onze zakelijke privéauto kwamen we uit op een bus met dubbel cabine omdat onze dochter regelmatig mee gaat of moet. Na wat bussen te hebben bekeken hebben we een bus gekocht. Echt, ik moet je zeggen, het valt alleszins mee. Het rijdt als een zonnetje! 

Het nadeel... mijn man kan er een stuk minder aan sleutelen. Na mijn dagtochtje naar Rotterdam leek het alsof de auto naar uitlaat rook. Ik dacht dat ik het me verbeeldde maar op oudjaarsdag wist ik het zeker! Mensen, ik was bijna bedweld! Mijn man was het ook niet ontgaan, dus 's middags op oudjaarsdag stond de auto al in de werkplaats om te kijken wat er loos is. Gevonden, brandplaatjes. Vraag aan een vrouw niet wat het is, want deze vrouw is a-technisch! Maar ja, oudjaarsdag... alle bedrijven en winkels zijn op tijd gesloten en nieuwjaarsdag dicht. Dus het duurt even voordat er onderdelen besteld kunnen worden. 

Nadat de onderdelen besteld zijn gaat mijn man weer aan de slag. De tijd kruipt verder en ondertussen ook nog gewoon aan het werk tot afgelopen donderdag... Hij krijgt het niet voor elkaar  en heeft ook niet de materialen om het te repareren en besluiten we de auto naar de garage te slepen, want half uit elkaar gesleuteld is rijden geen optie meer. Bij de garage kunnen ze het wel maken maar... deze week niet meer, dat wordt wel volgende week. Komt goed. 

Het komt ook allemaal wel goed, dat is het probleem niet, maar ik, als vrouw, wonende in het buitengebied, is soms een auto wel fijn en nu besef ik hoe verwent ik ben met altijd een auto tot mijn beschikking te hebben. Nu breng ik onze dochter altijd met de fiets naar school, maar als het nou zeikt van de regen? de boodschappen? Afgelopen maandagmiddag zeikt het dus van de regen. Nu kan ik natuurlijk gewoon op de fiets springen, me helemaal zeikesnat laten regen, maar daar voel ik weinig voor. De scooter kan ze niet op omdat ik daar geen kinderzitje bij heb dus besluit ik lopend met een paraplu te gaan. 1.5 km. lopen, daar krijgen we niets van! En hoe fijn, als er dan ouders zijn die je weer naar huis willen rijden! De boodschappen... die scooter leent zich prima voor de wat verdere ritjes, dus ook voor de boodschappen omdat ik ca. 4 km. van de supermarkt af zit of on-line bestellen (dat had ook gekunt). En nu kan ik ook prima 4 km. fietsen, want ook daar krijg ik niets van. Maar hoe ik het ook went of keer... ik kan niet zoveel boodschappen meenemen dan met de auto. Nadat ik bijna 2 weken rond weet te breien om eten op tafel te zetten uit mijn voorraad, moet ik dan afgelopen maandag écht boodschappen doen, want zelfs de muizen liggen dood voor de kast, er is zo goed als niets meer. Dus ga ik op de scooter naar de supermarkt en haal de hoognodige boodschappen en zoveel dat ik het nog kan vervoeren op de scooter en dinsdag doe ik hetzelfde foefje, alleen iets verder weg omdat ik ook nog schoenen ter reparatie weg moet brengen. Dus zie, het lukt allemaal best!

Afgelopen maandag worden we gebeld door de garage dat de auto klaar is en weer naar huis gesleept kan worden! Samen met één van de jongens van ons bedrijf slepen we de auto naar huis en wordt de auto de werkplaats in geduwd. Aangezien er ondertussen ook gewoon gewerkt wordt komt het op de avonduren van mijn man aan en soms heeft hij, na een dag werken, daar geen zin meer in, dus besluit ik er niet naar te vragen. Ik zie wel wanneer de auto weer klaar is. Gisterenmiddag, dus! Fijn!

Vanmorgen zeikt het ook en onze dochter moet naar school. Hmmm, de auto dan maar. Autosleutels, schooltas... ik loop naar de auto en trek het portier open. Dáár had ik niet op gerekend... een rete-smerige zitting aan de bijrijderskant. Ik gebied onze dochter maar op de achterbank te gaan zitten. Daarna plof ik zelf achter het stuur, start de auto en rij weg. Sodemieters, wat hebben ze met die auto gedaan? Overal vieze hand-afbeeldingen. Vingers en het stuur... daar zullen we het maar niet over hebben. Bah! De heren zijn vandaag reparaties aan het uitvoeren in de werkplaats, dus die auto kan de werkplaats niet in. En die vette troep? Hoe krijg ik dat nu van de bekleding? Google is your friend. Maizena! Wie niet waagt wie niet wint. Ik gris het pak maizena uit de kast en smeer de vlekken in. Ik hoop dat het eruit gaat....