Bram(tol)

23-07-2017

Vorige week hebben we onze Heilige Birmaan-poes Cathrien op 12-jarige leeftijd wegens nierfalen in laten slapen. Nadat we sinds 2005 in het bezit zijn geweest van 4 birmanen en in 2011 Luna weg viel wegens kanker en in 2015 Tobias wegens nierfalen en nu Cathrien, bleef Gijs alleen, als 12-jarige ex-kater, over. Aanvankelijk leek het me wel prima, 1 kat.  

Al gauw bleek dat het toch wel heel stil is met alleen Gijs. Gijs is niet prominent aanwezig, is erg gesteld op zijn rust en zodra hij de stem van Mathilde hoort is hij weg. Manlief en ik praten erover. Wat gaan we doen? Er zou, theoretisch, nu ook ruimte zijn voor een hond. Willen we dat? Na een korte discussie is het duidelijk: geen hond, wel een kat, een kitten. Voor ons hoeft het dier geen stamboom te hebben en hoeft ook niet raszuiver te zijn. Wel een paar criteria: hoog aaibaarheidsgehalte, gericht op mensen en met kinderen overweg kunnen.

Na een zoektocht vinden we een nestje kruising Brits Langhaar & Ragdoll. Een half uurtje rijden bij ons vandaan. Bellen, kijken en... verkocht. We nemen een naamloos kitten mee naar huis! Mathilde vindt het he-le-maal geweldig. Bij thuiskomst doe ik de bench open en laat het naamloze katje wat rond kijken. Alles is nieuw en spannend, dus heeft 'ie even tijd nodig om te wennen en kruipt onder de bank. Gelukkig is dit na enkele dagen voorbij en 's avonds, na een zoektocht op internet, besluiten manlief en ik het kitten Bram te noemen.

Ondertussen is Bram nu ruim 1,5 week bij ons in huis. Het gaat prima. Gijs heeft Bram ook geaccepteerd en Bram heeft ondertussen, net zoals Gijs, het hele huis in bezit genomen. Mathilde is dikke vriendjes met Bram en kunnen ze heerlijk samen spelen met de aangeschafte speeltjes. Hij heeft een lekker aaibaarheidsgehalte, hij kan gepakt worden en... spint bij het minste of geringste. Manlief noemt het een bromtol, zo hard hij soms spint. Ik verbaster het naar Bramtol. Zó gezellig, weer!