Je ruikt zo lekker naar sloot...

27-08-2017

Je ruikt zo lekker naar sloot...

Zondagochtend. De zondagochtend is hier altijd de ochtend van relax doen. Op ons gemak een kop koffie, al dan niet in pyjama, en lekker tv kijken, krantje lezen, internetten en als het mooi weer is even naar buiten.

Zo ook deze ochtend. Vandaag vertrekken de gasten, maar laten nog even hun spullen bij het huisje omdat ze nog even wat willen wandelen. Het najaar hangt in de lucht, maar toch belooft een mooie dag te worden...

Ik rommel wat in huis en manlief rommelt wat buiten. Daarna loop ik naar het huisje om daar de was van de gasten op te halen. Het wordt een mooie dag, dus hup gauw ophalen, wassen dan kan het straks naar buiten. Terwijl ik bezig ben zie ik manlief naar de vijver lopen met een hark. Het waterpeil van de natuurvijver is laag en er staan veel te veel waterplanten is, dus wellicht kun je er zo in lopen en er wat waterplanten uit halen. Ik vraag nog of dat dat nu vandaag persé moet...

Ondertussen haal ik de overtrekken van de dekbedden en de onderlakens van de matrassen. Gris de stapel bij elkaar en ga naar binnen en gooi het in de machine. Onze dochter zit aan tafel te kleuren en ondertussen gaat de telefoon. Onze dochter pakt 'm op en ik zeg dat ze maar even naar Papa buiten moet lopen met de telefoon. Dat doet ze.

Het duurt wel lang en ondertussen bedenk ik me dat ze niet zomaar bij haar vader kan komen omdat hij bij die natuurvijver bezig is... dus ik loop er achteraan.

Ik ben nog niet halfweg en zie al dat onze dochter haar vader mis gelopen heeft en manlief komt me tegemoet... ik begin al te lachen... zijn broek is wel 2 tinten donkerder.

Je gaat me toch niet vertellen dat je in de vijver gelazert ben, vraag ik, maar zijn gezicht spreekt boekdelen, ja -dus.

Nu moet je weten dat manlief écht een vreselijke hekel heeft aan zwemmen en alles dat met water te maken heeft...

Hij vraagt of de wasmachine al draait. Ja, die draait, daar heb ik net de spullen van het huisje in gedaan, en je kunt ook niet zo naar binnen met die natte broek. Trek 'm maar uit en neem 'm maar mee onder de douche, commandeer ik. Als ik die broek nog 3 dagen zo laat liggen krijg ik 'm van z'n levensdagen niet meer schoon. Daarna ren ik achter onze dochter aan om te zeggen dat haar vader binnen is. De telefoon is inmiddels neer gelegd, maar goed, manlief kan na zijn zwempartij nu toch even niet telefoneren.

Dochterlief en ik lopen naar binnen. Manlief is nergens beneden te bekennen en is dus kennelijk al onder de douche gesprongen. We lopen naar boven en ja, daar staat hij onder de douche. Ondertussen spoelt hij z'n broek uit.

Je ruikt zo lekker naar sloot... citeer ik van de CD van dochterlief van Woezel en Pip uit het verhaal: Woezel krijgt een rood hoofd.

Manlief kijkt me aan. Ik hoef al niets meer te zeggen. Ik weet dat 'ie baalt van z'n natte pak, maar écht, ik vind het een lachwekkende actie en uiteraard begrijpt hij mijn citaat omdat hij de CD net zo goed kent als dat ik en onze dochter de CD kennen.

De broek hangt te drogen in de badkamer. De waterplanten hebben genoeg irritatie aan zijn benen achtergelaten, dus die smeren we in en hup, droge kleding aan.

Ik vind 't jammer dat ik geen getuige ben geweest van zijn val in de vijver!