Kleding, schoenen... vrouwending?

22-04-2017

Kleding en schoenen. Wellicht dat er dames zijn waar de kast uitpuilt van dit alles. Kleding en schoenen... Nu vind ik een 'lekker-zittende' spijkerbroek écht een must en één of meerdere truien of vesten waar je in kan wonen ook. Ik ben zo'n gelukkig bezitter. Een paar 'lekker-zittende' spijkerbroeken en van die woontruien- of vesten. Ik heb geen kast vol, maar voldoende!

Dat ándere ding... schoenen... da's dan wel zo'n dingetje. Zo'n dingetje dat soms wel is frustreert. Een vrouw met een zeer smalle voet. Deels ter verduidelijking... een normale voet is een G-leest. Ik heb een zeer smalle voet en het liefst zetten de 'moeilijke-voeten-winkels' als zij het hebben mij op een C-leest... Nu is het bij de 'moeilijke-voeten-winkel' niet zo'n drama. Daar kom je de winkel altijd wel uit met een paar goed passende schoenen. Zo is mijn ervaring al sinds ik zelf mijn schoenen moet betalen. Maar ja, dat betalen... waar een andere gemiddelde vrouw misschien wel 3 of 4 paar schoenen voor koopt, koop ik maar één paar voor. Anderzijds wordt het assortiment wel steeds beter in vergelijking tot 20 jaar geleden. Toen was deze markt vooral berust op 'ouwe-wijven-schoenen'. De simpele conclusie is dus dat mijn assortiment schoenen écht niet de kast uit komt lopen, maar vooral bestaat uit multifunctionele platte, degelijke schoenen. 

Zo kocht ik in 2008 een paar zwarte laarzen, mijn eerste paar dat écht netjes aan mijn voeten paste, maar ook bij mijn benen. Een aangepaste E-leest en als je dan bij 'duurdere-dan-gemiddelde' schoenenwinkel bent heb je dus ook schachtwijdtes. Dus een aangepaste E-leest met een S-schacht. Past perfect! De laarzen zijn dus 9 jaar oud. Diverse hakken, zolen en ritsen verder, maar ik heb ze nog steeds. Nu draag ik ze niet zo heel veel meer en omdat ze zwart zijn, zijn ze gebombardeerd tot mijn 'zangschoenen' want voor de zang heb ik zwarte schoenen nodig en aangezien de laarzen de enige zwarte zijn die ik in de kast heb... dat dus. Nu zie ik, na ze ook reglematig de nodig verzorging te geven, dat de hak inmiddels weer om een opfrisbeurt vraagt en mijn zool ook. Ik weet zeker als ik op een regenachtige dag buiten ga lopen dat ik natte voeten krijg... en de zomer in aantocht... het dilemma dat schoenen heet, of slippers, sandalen. Hoe je het ook wil noemen...

Ga ik dan toch... maar ja, effe een paar nieuwe zanglaarzen voor het bedrag waar iemand ruim 3 of 4 paar schoenen voor kan kopen vind ik best een hoop centjes én die blauwe maandag dat ik ze dan draag... en ja, ik vind een enkellaarsje ook wel leuk, want dat heb ik nog niet in de kast... zo hobbel ik de winter al langs allerlei sites, maar nog steeds geen nieuwe zwarte...

De zomer voor de deur. Wát een geluk dat de afgelopen jaren de birkenstock-slippers in het modebeeld kwamen... de smalle leest van birkenstock... dat past! Dus, ja, bij mij in de kast een paar birkenstocks. Nu zou ik ook wel graag leuke sandaaltjes willen hebben... niet te vinden voor dames met een zeer smalle voet, ja, wel te vinden, maar écht 'ouwe-wijven-dingen'. Geen optie. Dus ik wacht mijn kans af: birkenstock-sandalen. En ja, nee, de birkenstock verdient ook geen schoonheidsprijs, maar ja, daar breek ik m'n nek niet over en vind ik minstens zo belangrijk!

Het volgende 'probleem' dient zich aan. Het zwart van de zang wordt 's zomers vervangen door wit.  Je leest het goed: wit. Hartstikke leuk, hoor, dat is het probleem niet. Het wordt een probleem als je bijv. in het buitengebied woont en zo'n 'handige knoeiert bent' zoals ik... dan is dat al zwart na de 5 minuten die je loopt van slaapkamer (omkleden naar wit) naar de auto. Daar schamp je nog even gauw met je witte broek langs je smerige auto... Nu heb ik het wit de afgelopen jaren nog wel een beetje kunnen smokkelen met een wit shirtje of tuniekje, maar nu, na de nieuwe kleding wordt het anders. Iedereen 's winters een zwarte onderkant, dus broek en schoenen, en 's zomers een witte onderkant. Na veel wikken en wegen besluit ik dan toch maar een witte broek te kopen. De prijs was wel okee. Dus deze witte broek wordt ergens diep, achterin de kast opgeborgen en wordt korte tijd voor vertrek aangetrokken, of misschien wel in een tas meegenomen en ter plekke aangetrokken. Ik word al bijna panisch van het feit dat ik een witte broek aan heb of moet. Als ik er alleen al naar kijk is 'ie al smerig! Maarrrrr... ik heb er één. Dan het volgende dilemma: witte schoenen... Tja, die heb ik niet voor het grijpen in de kast liggen. De keuze is blauw, taupe, zwart, beige of rood... Daar kan ik mijn volgende zoekdilemma van maken. Witte schoenen (nee, geen sandalen, slippers of iets met blote tenen maar zomerse, dichte schoenen) waar ik niet mijn nek over breek als ik het podium op loop én schappelijk geprijst...