Met mama mee naar de zang...

23-02-2017

Donderdag...

Donderdagavond is altijd mijn zang-avond. Ik ben dan al rond 18.30 uur weg en rond 23.00 uur weer thuis.

Zo ook gisteren. Gisteren was het donderdag en aangezien ik dan al vroeg weg moet word ik daar altijd wat onrustig van. Vooral om dat het zo vroeg is en ik om 19.00 uur al in de repetitie moet zitten. Echt, hoor, 19.00 uur... ik vind het geen tijd! Maar ja, als je wat wil...

Ik heb besloten om hutspot te eten en de wortels met uien zet ik al bijtijds op, zodat ik straks op tijd kan eten. Manlief is aan het werk en is materialen wat verder weg halen. Als ik 'm bel rond 16.15 uur is hij alweer op de terugweg. Helemaal goed!

Om 17.00 uur staan ook de aardappels op en om 18.00 uur is alles klaar, maar manlief nog niet thuis. Ik laat de hutspot nog even staan. Het kan nooit zo lang meer duren. Dat doet het ook niet. Om 18.10 uur is hij er maar nog niet klaar... hij moet nog even naar een klus om te kijken of het goed gaat, na het eten. Na het eten? vraag ik. Ik moet om 18.30 uur weg én ik moet nog een zangmaatje ophalen. Dan moet je nu gaan!

De klus is minimaal 15 minuten rijden... Hij is dus niet op tijd thuis. Nu geeft het niet als ik wat later kom, maar nét nu ik afgesproken heb om een zangmaatje op te halen. Ik app mijn zangmaatje dat ik later ben en manlief belt me om te zeggen dat ik onze grote, kleine meid maar mee moet nemen en dat hij haar ophaalt op de repetitielokatie. Ook goed! Ik app mijn zangmaatje dat het al opgelost is en dat ik haar gewoon kom halen.

Ik vertel onze grote, kleine meid dat ze snel moet eten en dat ze dan met Mama mee mag naar de zang en we een zangmaatje ophalen en dat Papa haar bij de zang van Mama op komt halen. Ze wordt helemaal blij. Met Mama mee, naar de zang?!

De hutspot wordt allerijl naar binnen gewerkt en daarna ga ik mijn haar doen en nog wat make-up op doen. Dát wil onze grote, kleine meid ook. Make-up, haar mooi.

Ze bewerkt, als ik ondertussen mijn haar en make-up doe, zichzelf met rouge en ja, ze wil nog wel meer make-up... pakt mijn concealer, nee, dat doen we maar niet en mascara ook maar niet. Je mag wel lippenstift en zo stift ze haar lippen en moeten haar haren ook nog in een staart mét gel en haarlak natuurlijk. Zo komt het dat we alsnog aan de late kant zijn. We rennen naar de auto en hup gauw mijn zangmaatje ophalen!

Als we bij de repetitie aankomen staat de auto van manlief er al. Hij is er dus al.

Ik parkeer de auto naast zijn auto en neem haar mee. Het regent dat het giet, dus we rennen heel hard naar binnen en daar is manlief ook al. Ga je weer met Papa mee naar huis?

Met Papa mee naar huis? Wat denk je nou, Mama? Ik heb nog helemaal niet gezongen en voor ik het weet loopt ze zo de repetitie binnen. Ik roep nog gauw naar manlief dat ze nog even mee de repetitie in gaat. Daar gaat ze naast me zitten. Alle zangmaatjes vinden het schattig, dat kleine meisje naast me. We gaan beginnen. Ik pak het nieuwe nummer uit mijn map... oh, nee, toch een ander nummer. Die ken ik wel uit mijn hoofd. Onze grote, kleine meid wil ook mee doen en wil ook papier vasthouden en ik druk haar de papieren van het nieuwe nummer in haar handen. Ze kan nog niet lezen, dus dat merkt ze niet. Ik loop natuurlijk hopeloos in de val als we met het nieuwe nummer gaan starten, want dan heb ik de muziek op blad wel nodig... Ik geef haar, na wat tegensputteren andere muziek. Met haar vinger gaat ze langs de regels... Ik moet er wel om lachen. Ze leest nog geen letter en nog geen noot, maar wel met het vingertje langs de regels alsof ze het precies weet.

Manlief steekt zijn hoofd om de deur. Kijk, daar is Papa! Ga je met Papa mee?

Nou, écht niet! Ze is nog niet klaar. Ik loop naar mijn man: Drink nog even wat, dan breng ik haar zo bij je. Dat doen we. Ik ga weer zitten en zeg tegen onze grote, kleine meid dat ik de klok zet en als de klok gaat dat ze naar Papa gaat. Na 5 minuten gaat mijn telefoon.

Gedwee pakt ze haar jas en lopen we naar Papa. Ik geef haar nog een dikke pakkert en dan gaat ze met Papa mee naar huis!